Ромислокас - арт-рок группа. mp3, DivX, mpeg4, download
Romislokus - art rockМузыкальные видеоклипы mpeg 4 mp4 DivX медиа-арт скачать

Новости рок-группы Ромислокас. Новая музыка, новые песни, новые идеи
Живые концерты рок-группы Ромислокас в клубах Москвы и С.-Петербурга
Песни / Тексты, стихи песен
Музыка от рок-группы Ромислокас, mp3 для свободного скачивания
Фотогалерея рок-группы Ромислокас
Участники рок-группы Ромислокас
Биография рок-группы Ромислокас
Рецензии на музыку и альбомы рок-группы Ромислокас
Видео клипы рок группы Ромислокас, видеозаписи с живых концертов
Гостевая книга рок-группы Ромислокас
О проекте Ромислокас
Контакты рок-группы Ромислокас


Участник проекта Free!Music: музыка для людей



Искать другие рецензии

Рецензия от RottersClub.net на альбом 'Vinyl Spring, Digital Autumn' (in Italian)

Рецензия от RottersClub.net на альбом

Vinyl Spring, Digital Autumn
Dalla fredda Russia, questa formazione composta da sette musicisti giunge al secondo album con la sua musica dai molteplici colori. I Romislokus puntano, infatti, su una miscela di suoni e di stili diversi che rendono particolarmente variegata l'opera realizzata. Si passa, cosм, da situazioni vicine ad uno stralunato progressive romantico ('The Snow Of The Rails', '78', 'Substance') ad altre che si diversificano accostandosi maggiormente allo space-rock ('Absolute Control', 'Miss The Target', 'Tuner') e al pop sinfonico ('It Is Winter', 'Smoke'); il tutto senza disdegnare fugaci incursioni in una sorta di 'ambient-jazz' moderno ('A Tree By The Wall'), ballate melodiche ('The Face Of A City') e giuste dosi di elettronica qua e lа.
I brani non sono mai molto lunghi, ma sono costruiti con eleganza e ben cantati in madrelingua da Yuri Smolnikov, e l'ampia strumentazione, che vede a fianco dei classici strumenti rock anche violoncello, violino, soavi backing vocals femminili e vari campionamenti, permette una vasta gamma di sonoritа. La musica proposta и buona, cosм come la registrazione, specie considerando che si tratta di un'autoproduzione, e i contrasti tra suoni acustici ed elettronici hanno il loro fascino, ma forse sarebbe meglio per il gruppo cercare di seguire un numero minore di strade, visto che, se и vero che le qualitа ci sono, pure si avverte una certa frammentarietа.
Promossi, in attesa dell'esame di maturitа.

Ноябрь, 2002.

Giuseppe Di Spirito


http://www.rottersclub.net/recensioni/r/re1romislokus.html


Рецензия от Progressive Newsletter на альбом 'Vinyl Spring, Digital Autumn' (in German)

Рецензия от Progressive Newsletter на альбом

Progressive Newsletter #40, June, 2002
Romislokus - Vinyl spring, digital autumn
(51:47, Privatpressung, 2002)
Das Verstandnis, was denn nun unter Progressive Rock zu verstehen sei, lasst sich ja dummerweise nicht nur in zwei Satzen erklaren. Doch scheint in anderen Landern durchaus was anderes unter diesem Begriff gemeint, als landlaufig das, was sich so in unserem Heft tummelt. Die Mitglieder von Romislokus aus Russland grundeten ihre Band, um laut eigener Aussage im Feld des 'Progressive Rock' zu experimentieren. Dummerweise scheinen sie den Begriff Progressive eher wortwortlich zu verstehen - ihre Musik hat nun keineswegs immer augenscheinlich ihre Wurzeln in den 70ern. Doch in ihrem Rockgrundgerust schimmern immer wieder keineswegs alltagliche Elemente durch, es gibt sogar kleinere fast schon neo-proggige Keyboardsequenzen, zum Grossteil sind ihre Sounds aber meist recht modern, sie orientieren sich ganz grob gesprochen eher an Bands wie Radiohead und Konsorten, bewegen sich auch mal im elektronischen Bereich.
Rhythmisch sind die zehn Titel eher geradlinig gehalten, was zum Teil wahrscheinlich auch daran liegt, dass der Takt aus der Steckdose kommt. Der russische Gesang gibt der Musik einen leicht mystischen Anstrich, durchbrochen von einigen Cello und Violinenparts. Die Gitarre erinnert hier und da an den mehr waveorientierten Klang, den King Crimson in den 80ern bevorzugte, die Keyboards umspielen leicht klassisch angehaucht, den leicht exotisch wirkenden Rock / Soft Rock. Im Verlauf der CD schalen sich zwar immer mehr neo-proggige Anleihen an Gitarren und Keyboards heraus, im Grunde genommen sind dies aber nur Ansatze, da die Band im Gros mehr in bekannten, recht ruhigen Rock Regionen umherwerkelt. Die melancholische russische Seele sorgt dennoch fur einen traurigen, sympathischen Anstrich.
Insgesamt ist aber 'Vinyl spring, digital autumn' mehr eine Album aus Kategorie brav und unauffallig, auch wenn der Wille der Band, sich mal an etwas anderen Rockgenres zu versuchen, durchscheint.

Июнь, 2002.

Kristian Selm


http://progressive-newsletter.de/


Рецензия от Arlequins на альбом 'Vinyl Spring, Digital Autumn' (in Italian)

Рецензия от Arlequins на альбом

ROMISLOKUS - Vinyl spring digital autumn
autoprod. 2002 RUS
Sono volenterosi questi russi... ed hanno entusiasmo, ma questo loro primo album non mi convince proprio. Non mi ha fatto certo schifo ascoltarlo, ci sono discrete idee qua e la: si tratta di Prog malinconico, molto sotto le righe, molto in linea con quella che sembra essere una tendenza comune ad altri gruppi ex-sovietici (mi vengono in mente i Sezon Dozhdej, anche se i Romislokus sono un po' piu movimentati), con un'importanza non secondaria data all'elettronica. La registrazione e un po' fiacca, e questo non contribuisce certo in positivo. I 10 brani dell'album scorrono via senza grossi sussulti, quasi come una colonna sonora (proporrei a tal scopo un documentario sulla fauna della tundra), con una ritmica costantemente pacata, chitarra fluida e non invadente, con pochi spunti di rilievo, frequenti supporti di violino che sicuramente contribuisce al tono malinconico. Il cantato e quasi un recitato, quasi un costante sussurro. Dicevo all'inizio che questo disco non mi convince, ad ogni modo: la personalita del gruppo e piuttosto indefinita e alla fin fine la musica qui proposta e abbastanza monocorde, con pochi spunti interessanti e un tono generale abbastanza di basso profilo.

Июнь, 2002.

Alberto Nucci


http://www.arlequins.it/pagine/articoli/alfa/corpo.asp?ch=2002


Рецензия от Eufonia.net на альбом 'Vinyl Spring, Digital Autumn' (in Spanish)

Рецензия от Eufonia.net на альбом

Vuelve a la carga mi banda rusa consentida (la banda lidereada or Yuri Smolnikov). Quiza no con el impacto sorpresivo de 'Between Two Mirrors' pero definitivamente consolidando y madurando (y hasta sofisticando) un estilo cada vez mas definido y que convierten ya en un sonido distintivo.
Baste escuchar el inicio del disco con 'The Snow Of The Rails' y se sabra de lo que hablo. Muchos sonidos sinteticos, samples y teclados dan pie a unas guitarras mas sofisticadasy llenan el ambiente mientras un buen bajo y -finalmente- la bateria a cargo de Dimitri Shelmetev hace su aparicion llenando un vacio que si bien no se noto mucho en el anterior disco, ahora agrega profundidad. Mientras, Yuri mejora en la interpretacion vocal. En esta primera cancion que despierta interes por la evolucion de la banda todavia se escuchan algunas saturaciones (casi imperceptibles, pero nuestro afan porque la banda mejore nos hace aclararlo aqui).
'The Face Of A City' y su guitarra entra, junto con el bajo y la bateria en un terreno mas pop y es aqui donde se comienzan a notar ya las cuerdas acusticas, tambien distintivas del grupo, con el agregado de los violines de Anna Goya. Insisto -y lo hare a todo lo largo del disco- en el acierto de incluir la bateria.
El cello de Irina Unakovskaya al iniciar '78' nos devuelve un poco a 'Between Two Mirrors' con un toque melancolico y el manejo distintivos de las guitarras de Romislokus creciendo poco a poco, terminando en la interesantisima combinacion de requinto dulce y guitarra distorsionada.
El disco se sigue desarrollando con muy buenas y oportunas intervenciones de varios instrumentos (el cello entre las guitarras de 'Absolute Control' y toda su percusion, por ejemplo o los violines dentro de la a veces solemne y muy rusa 'It is the Winter', de nuevo las cuerdas en 'Tuner'). Y con la experimentacion de nuevos sonidos (escuchen las introducciones de 'Absolute Control' y de 'Miss The Target', asi tambien los sonidos de guitarra a-la-Mike Oldfield en 'A Tree By The Wall' que ademas tiene un arreglo de cuerdas muuuuy bueno.
Y hablando de experimentos: 'Tuner' mas electronico y con la voz de Anna... excelente!!!!
En fin, Romislokus no nos decepciona. Al contrario nos deja con todas las ganas de continuar siguiendo su evolucion. Un disco por demas excelente.
PD: El nuevo sitio de Romislokus ya cuenta con dos nuevas canciones que pueden bajar!!!!

Июнь, 2002.

Ciro Velazquez


http://www.eufonia.net/html/romislokus.html#vsda


Рецензия от Progwereld на альбом 'Vinyl Spring, Digital Autumn' (in Dutch)

Рецензия от Progwereld на альбом

band:Romislokus
album:Vinyl Spring, Digital Autumn
label:Eigen beheer (www.romislokus.com)
jaar:2002
recensent:Markwin Meeuws
tracks:The Snow Of The Rails (4:51), The Face Of A City (5:58), 78 (6:49), Absolute Control (5:06), It Is Winter (3:57), Miss The Target (6:30), A Tree By The Wall (6:49), Tuner 3:10), Substance (4:24), Smoke (4:11)
Wat is de lelijkste symfo-hoes aller tijden? Dacht ik altijd dat het 'Everyone Is Everybody Else' van Barclay James Harvest was. Of wat dacht je van 'Love Beach' van Emerson, Lake and Palmer? Nou, de Russische groep Romislokus komt met stip binnen in de top tien van deze fictionele lijst. Ik heb zelfs lange tijd zitten twijfelen of dit wel de originele hoes was; misschien lag het aan mijn recensie-exemplaar. Je zou je kunnen voorstellen dat het even duurde eer ik de cd ook echt ging beluisteren. Tot zover het belangrijkste minpunt aan deze cd.
Want toen ik het schijfje een aantal maal in mijn cd-speler liet draaien, bleek dat Romislokus een heerlijke herfst-lente sfeertje weet te cre?n, dat zowel modern als ouderwets (lees ‘typisch tachtig’) klinkt. Computergeluiden samen met cello-klanken en dat in makkelijk in het gehoor liggende liedjes, waarin met moeite enige Marillion- en Depeche Mode-invloeden te bemerken zijn. Gelijk al met de intrigerende opener The Snow Of The Rails is het duidelijk wat de stijl van Romislokus is: warm en vriendelijk, mijmerend en emotioneel. De warme stem van zanger Yuri Smolnikov, prachtig in het Russisch zingend, is een belangrijk gegeven, want nergens spat de muziek in solo's uiteen.
Het beste nummer is zonder twijfel 78, dat wat jazzy deuntjes kent, maar ook wat Mike Oldfield-invloeden heeft. Het is het nummer dat in zijn diversiteit perfect aangeeft wat de bedenkers met de titel bedoelden. 78 als jaartal, 78 als toerental. Tevens geeft dit nummer in zijn totaliteit het herfst en lente-sfeertje kleur, terwijl het tegelijkertijd goed zou kunnen dienen als muziek voor een misdaadfilm. De muziek van Romislokus is sowieso een beetje filmmuziekachtig, daarin zou een toekomst kunnen liggen voor de band.
Computer-genie Mikhail Karavaev verdient een pluim voor het begin van Absolute Control, dat soms een beetje Rammstein-achtig overkomt, alleen lang niet zo stevig. Het bevat een aangenaam thema op toetsen en blijft to-the-point. Daarentegen kent het instrumentale Tuner juist wat Underworld-invloeden. Maar nergens zijn al deze referenties erg tastbaar: het blijft de typisch eigen stijl waarin alles gegoten wordt. En dat is knap.
A Tree By The Wall is een langzaam nummer, beginnend met interessant gitaarwerk, dat een licht western-sfeertje oproept. Ook zit het liedje andermaal vol geluidseffecten en prachtig cellospel van Irina Unakovskaya. Tenslotte zou het me niks verbazen dat de groep goed luisterde naar de laatste cd van Depeche Mode ('Exciter'), alsmede naar de soundtrack van de film 'Commited' van Calexico.
Zo blijkt maar weer dat het uiterlijk van een cd-hoesje bedrieglijk kan zijn. Want zonder de andere nummers tekort te doen, kan gezegd worden dat deze van eenzelfde kwaliteit zijn. Ik kan deze cd dus aanbevelen, ga ik ondertussen op zoek naar die andere cd die ze gemaakt schijnen te hebben. Die heeft namelijk ook een heel lelijk hoesje.
Band:
Evgeniy Gorelev: toetsen
Yuri Smolnikov: zang, gitaar
Mikhail Voronov: gitaar
Met:
Mikhail Brovarnik: bas
Anna Goya: viool en zang
Maksim Karakvaev: computers
Dmitriy Shelemetev: drums
Irina Unakovskaya: cello

Май, 2002.

Markwin Meeuws


http://www.progwereld.org/romislokus.htm

1
2
3
4

5

6
7

Искать другие рецензии

Switch to english На главную На главную